yoy.be "Why-o-Why"

2017 ...

januari (4) februari (2) maart (6) april (3) mei (4) juni (2) juli augustus (1) september (3) oktober (4) november december

Wat als Limburg onafhankelijk zou zijn?

2017-10-05 09:48  limburg  actueel politiek  [permalink]

→ VRT NWS: Wat als Limburg onafhankelijk zou zijn?

O jee, zo braaf! Wil het toeval nu dat ik ook ooit al eens een denkoefening als deze had gemaakt, en die zag er behoorlijk anders uit. Ten eerste dacht ik meer aan Baskenland in plaats van Catalonië, en dus aan Noord- en Zuid-Limburg samen, een echte grens-kwestie. En twee nationale afscheuringen dus. Maar ook een echte politieke verschuiving. Er ligt namelijk een stukje goed uitgewerkte maar veel te weinig gebruikte spoorweg ten noorden van Maastricht, waar nieuw Limburg plots de volledige controle over krijgt. Als een poort tussen wereld-havens Antwerpen en Gent-Zeebrugge-Terneuzen-Sas-Van-Gent-En-De-Rest-Allemaal en het Ruhrgebied, kunnen ze de prijs zetten die ze willen per goederentrein. Oh, en de Limburgse luchtmacht kan gewoon wel lekker Raffale's kopen, waarschijnlijk.

Er was eens... (Over politiek en statistiek)

2017-10-09 18:03  Polistiek  actueel dagboek politiek  [permalink]

Er was eens een televisieprogramma. Eerst was een politicus aan het woord, legt zijn standpunt uit en haalt cijfers aan van een onderzoek om dat te staven. Daarna krijgt een andere politicus het woord, die een tegenovergesteld gedachtengoed genegen is, legt uit hoe zijn standpunt afwijkt, en haalt ander cijferwerk aan als ondersteuning.

Poef. Beide heren zijn hun geloofwaardigheid kwijt. Dat is toch bij mij het geval. In de grote grijze massa van het legislatief moeras waar we allen de verantwoordelijkheid dragen een scheiding aan te brengen tussen goed en kwaad, botsen we keer op keer op het vrij mogen vormen van een mening. Om toch een akkoord te bekomen over hoe het verder moet, lijkt het soms normaal dat je de ander dan overtuigt van jouw mening. Ik laat het als oefening voor de lezer om te onderzoeken hoe het anders kan, maar als er dan toch moet overtuigd worden, moet er boven al geargumenteerd worden.

Argument per argument sluip je dichter bij het ongelijk van je tegenstander. Een argument staat nergens zonder het cijferwerk. Onderzoeken, statistieken, berekeningen. Die vind je niet zomaar en zijn soms duur om vakkundig op te (laten) stellen. Wil het toeval nu dat allerhande organisaties en stuurgroepen veroordeeld zijn tot een bestaan in de marge, en ze hun budget nuttig besteed doen lijken net door zo'n dingen waar smeerlapperij voor nodig is zoals contact met de burger. Dat de resultaten kant en klaar 'gekaderd' zijn om je argumentatie te staven neem je er schoorvoetend dan maar bij.

Misschien hebben ze daarom het dragen van een das verplicht, als die iedereen een basis betrouwbaarheid geeft, is er aan het begin een gelijk spelersveld. Ik beeld me er dan bij in dat ze zich afvragen hoe ze het doen aan de andere kant van het glazen plafond, maar dat zal aan mij liggen.

Statistiek is saai. Dus de journalistiek is die ook liever kwijt dan rijk, je krijgt er geen extra lezers door. Of confronteert net te veel hoe het zit met die lezers. Of het gebrek daaraan. Dus moet je zelf op zoek. Soms is het een publiek geheim dat bepaalde cijfers waardeloos zijn, soms slagen ze er net heel slecht in om te verbloemen dat de cijfers zomaar uit een donker gat zijn ontsproten.

Soit, we moeten vooruit. Beste politicus, je krijgt mijn stem als je alle cijfers kan kaderen in uw uitgestippelde beleid, en onderwijl armoede, werkloosheid, milieu-problemen en begrotingstekorten kan wegwerken. Wacht, dat komt me bekend voor. Ah, natuurlijk. Mijn fout, dat moet zijn: je krijgt mijn stem als onafhankelijk statistisch onderzoek aantoont dat jouw uitgestippelde beleid armoede, werkloosheid, milieu-problemen en het begrotingstekort zal wegwerken. Succes.

RIP AIM

2017-10-13 13:08  ripaim  [permalink]

Verge: AIM shutting down after 20 years instant messenger

Oh my. Things come and go. But they're inspired by some things, and get replaced by others. I'm not sure this has been written down anywhere, so I feel compulsed to do it here: what's the relation to microblogging and instant messaging?

Ever since we've been hooking up computers to eachother, we've been sending messages. (Just like we did before that, without computers.) At first there were bulletin board systems and then later the internet with e-mail and things, but those slow out-of-sync messages had to have an 'instant' synchronized counterpart. So there was IRC and ICQ and others, each with their specifics that made them interesting.

But when people grow up, there's less to talk about. To remind us why we're not talking, most instant message platforms had something you could write why you're not to be disturbed, that gets to be displayed next to your name in the contacts-list of the people you're listed with. Some people were really creative with this. It would be interesting and enjoyable to look up the history of these messages of these people, just for a laugh or because you could trace where they've been. It was fashionable to change your status several times a day.

Then came Twitter. It hit after the sweet spot right there in the middle. It completely dropped the instant message thing and was a list of status-updates, complete with the limit on the length of the message. Ofcourse people would still (ab)use it to react or reply, so '@' mentions and re-tweets were born and soon after the '#' prefix that would show as a link to the search-list with that lemma. #hastag!  From there it grew into a phenomenon of its own, and gradually lost it implication of an indication of what you're up to.

Spanje, ojÚ ojÚ

2017-10-19 19:33  ES2017  actueel dagboek politiek  [permalink]

O jee, wat zit dat scheef in Spanje! Het lijkt alsof ik nog niet zo lang uitvoerig het nieuws volg, en eigenlijk weet ik nog helemaal niet genoeg over geopolitiek, maar ik begrijp er genoeg van om te snappen dat wat nu gebeurt niet direct voor de beste sfeer zal zorgen in Catalonië. Naar mijn bescheiden mening is er momenteel maar één iets dat Madrid zou moeten doen: een nationaal referendum uitschrijven voor de gehele Spaanse bevolking om nauwkeurig te peilen wat iedereen er van denkt als Catalonië alleen op weg zou gaan. (Eventueel vanuit een uiteindelijke koninklijke opdracht.) Niet alleen weet je zo wat de rest van het land precies erover denkt, maar ook in Catalonië zelf heb je zo misschien een iets accuratere peiling dan de half illegale, half onderdrukte volksbevraging die er nu al geweest was. Daarenboven kan je er mee aan de opstandigen echt laten merken dat je het meent met de zoektocht naar een geweldloze oplossing die voor alle betrokkenen de best mogelijke resultaten belichaamt.

Maar néé, ze lijken precies de tegenovergestelde richting uit te gaan, jammer genoeg. Ik begrijp dat een natie zijn territoriale integriteit wil beschermen, maar als er een constitutioneel bezwaar onder de gemiddelde bevolking leeft, moet die daar toch ook rekening mee houden? Soit de vrees voor gewapend conflict begint er zo wat in te zitten, toch hier in de rest van Europa. Plus dat Europa zelf liever niet heeft dat nu de ene na de andere regio afscheidingsdrang gaat uitwerken. Territoriale drang is zo nu wel bijna een eeuw uit de mode, maar als ik het goed begrijp, en zoals we in Oost-Oekraïne hebben gezien, vanaf voedselprijzen lokaal fel gaan stijgen en andere levensmiddelen ook schaars beginnen te worden, kan het snel nog veel slechter worden.